Daha 24 yaşında ama dünyanın çeşitli ülkelerinde sanatsever hayranları var. Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi’ni birincilikle bitiren arp sanatçısı Meriç Dönük, şu sıralar dört yabancı üniversiteden gelen teklifleri değerlendiriyor

işte genç – 09.11.09
Ferhat ŞİMŞEK
YTU/2009 mezunu

Sanki bir su sesi gibi, sizi alıp derinlere götürüyor Arp sesi. Türkiye’de fazla bilinmese de Avrupa ülkelerinde bizdeki bağlama gibi çok yaygın bir çalgı. Ve bizim de bu konuda ünü yurt dışına yayılmış genç sanatçılarımız var. Türkiye’de ve yurtdışında aldığı ödüllerle adından söz ettiren genç Arpist Meriç Dönük de bunlardan biri. Mersin Üniversitesi Devlet Konservatuarı’nı birincilikle bitiren Dönük, Yıldız Teknik Üniversitesi ( YTÜ) Sanat Ve Tasarım Fakültesi’ne birincilikle kabul edilmiş. Üstelik buradan da yüksek onur belgesi ve birincilikle mezun olmuş. 1985 doğumlu Dönük, mezun olacağı zaman iş bulma ve para kazanma endişesi yaşayacağını bilmesine rağmen “hayatını arp sanatına adamış gönüllü bir savaşçı” olarak anlatıyor kendini. Biz de onunla müzikte kariyer üzerine farklı bir söyleşi yaptık. Arkadaşımız müzikte kariyer yapmak ve iş bulabilmek yolunda yurt dışında eğitim ve yasam tecrübesi kazanmanın vizyon açısından önemli olduğunu söylüyor.

Arp nasıl ilgini çekti?
On bir yaşında başladım Arp çalmaya. Bu enstrümanı Mersin Devlet Operası’nda çalışan opera sanatçısı halam Nuran Çapanoğlu sayesinde tanıdım. Konservatuara kabul edilmemle zorlu bir çalışma süreci içerisinde buldum kendimi.

Bu işte kendini nasıl geliştirebilir insan? Sen neler yaptın?
Sadece Konservatuarı bitirmek iyi bir müzisyen olmaya ve hayatınızı sürdürmek için gerekli olan maddi gücü sağlamanıza yetmiyor. Yarışmalar, ustalık sınıfları, uluslararası etkinlikler mesleğimiz için çok önemli. Farklı kültürler ve insanları tanımak, müzik üzerine görüşlerinizi paylaşabileceğiniz, fikir alışverişlerinde bulunup pek çok şey öğrendiğiniz ve belki de öğrettiğiniz platformlarda bulunmak gerekiyor. İşin en keyifli kısmı da çalmaktan büyük keyif aldığım ve benim için çok özel bir yeri olan bu enstrümanı benim gibi seven pek çok kişiyi bu eğitimler sayesinde bir arada bulabilmek ve onlarla `ortaklıklar` kurmak oldu.

Bize yurtdışındaki başarılarından bahseder misin?
Avrupa basını bana çok büyük ilgi gösterdi. “Geleceğin arp virtüözü” başlıklarıyla verdiler adımı. İndiana Üniversitesi, Arizona Üniversitesi ve Illinois Universitesi aynı anda kendi öğrencileri olması için teklif gönderdiler. Şimdi bunlardan birini seçme aşamasındayım ama işin finans tarafını çözmem gerekiyor. Desteğe ihtiyacım var.

Peki sonra… Yani tüm bu eğitimlerden sonra ne olacak? Türkiye’de nasıl bir kariyer hedefliyorsun?
Her yıl konservatuarlardan genç müzisyen mezun oluyor. Ama bunlara Türkiye’de yeterince istihdam sağlanmıyor. 11 yıl süren uzun bir öğrenim sürecinden geçiyorsunuz fakat maalesef bu 11 yılın bitiminde nitelikli bir müzisyen olabilmeniz için gerekli olan kültürel altyapıdan yoksun olduğunuzu hissediyorsunuz. Bu çok hazin bir durum, tembellik etmeyi ve “ben müzisyenim, bu öğretilenlerle is olmayacak” zihniyetini kenara bırakmalıyız.

İş deneyimin oldu mu?
Her üniversite öğrencisi, part-time işlerde çalışır. Ama bana göre öğrencilik süresi çok iyi değerlendirilmeli ve okulda öğrenilen bilgiler o alanla ilgili bir sektörde kullanılmalı. Ben öğrencilik dönemim boyunca hiç para sıkıntısı çekmedim diyebilirim. Çünkü öğrendiklerimi paylaşabileceğim ve çalışıp para kazanabileceğim sektörü iyi belirlemiştim. İlk olarak özel bir kolejde piyano ve arp dersleri vererek başladım para kazanmaya. Daha sonra Türkiye’de hocam Şirin Pancaroğlu başkanlığında kurulan Arp Atölyesi’nde ders vermeye başladım. Üniversitedeki müzik kulübü sayesinde tanıştığım sanatçılarla bağlantımı kesmedim. Albüm ve konserlerinde çaldım. 

Biraz da hedef ve hayallerden bahsedelim…
Yurt dışında sanat eğitimine devam etmek istiyorum. Türkiye’de de yapmak istediğim çok şey var. Şu kanda gidebildiğim yere kadar gitmek, kendimi mümkün olduğunca çok geliştirmek gibi bir hedefim var. Farklı kültürlerden müzisyenlerle çalmayı, onlardan yeni şeyler öğrenmeyi, ben de bildiklerimi onlara öğretmeyi hayal ediyorum. Sonra da bu birikimi burada benim gibi bu işe gönül vermiş genç arkadaşlarla paylaşmak istiyorum.