Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo, Sinema, TV Bölümü öğrencisi Derya Budak ile Alternatif Gençlik Haftası ve Toplum Gönüllüleri Vakfı aktivitelerinden konuştuk…

işte genç – 31.05.10
Canberk BEYGOVA
canberkbeygova@gmail.com

Derya Budak Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo, Sinema, TV Bölümü’nde üçüncü sınıf öğrencisi. Kafayı “Biz bu törenlerde niye hazır ol’da duruyoruz ki?” sorusuna takan binlerce öğrenciden biri. Onun diğerlerinden tek farkı bu soruya vereceği cevabın hazır olması: Alternatif Gençlik Haftası (AGEH)! Toplum Gönüllüleri Vakfı (TOG) üyesi Derya’yla AGEH başta olmak üzere TOG aktivitelerinden konuştuk…

TOG'daki görevin nedir, ne zaman başladın?
Mart 2009’da tanıştım TOG’la. Marmara Üniversitesi Toplum Gönüllüleri’nde gönüllüyüm.

Şimdiye kadar TOG bünyesinde ne görevler aldın, hangi çalışmalarda bulundun?
Bugüne kadar farklı proje ve etkinliklerde yer aldım. Mesela, geçen yıl mayısta Türkiye’nin çeşitli yerlerinden gönüllü arkadaşlarımızın katılımıyla “Gençlik Hakkında” isimli ulusal bir etkinlik düzenledik. Üç gün boyunca gençlerin hakları üzerine konuştuk ve atölye çalışmaları gerçekleştirdik, bir ilköğretim okulunda fiziksel iyileştirme çalışmaları yaptık. Ağustos ayında da Safranbolu’da Karabük Üniversitesi’nden gönüllü arkadaşlarımızla birlikte kültürel miras temalı dönemsel yaz projesi yaptık. 14 ulusal altı uluslararası katılımcı ile birlikte 13 gün boyunca fotoğraf ve video üzerinden Safranbolu’nun kültürel varlıkları ve kaybolmaya yüz tutmuş zanaatları üzerine çalıştık. Eylül ayında da Anahtar Eğitmen Eğitimleri’ne katıldım ve Anahtar Eğitmeni oldum.  

Anahtar eğitmeni de nedir?  
TOG çatısı altında gençlerin kişisel gelişimlerini destekleyecek bazı eğitimler yapılıyor. Bunlar, akran eğitimi yöntemiyle yapılıyor. Yani yine biz gönüllüler eğitmen oluyoruz. Bu da bu eğitimlerden biri, hatta en temeli diyebiliriz. Sivil alanda bir şeyler yapmaya, bir değişim yaratmaya çalışıyoruz ve içinde bulunduğumuz bu alanı tanımamız gerekiyor. Anahtar eğitimleri de sivil toplum, gönüllülük, proje yazımı, uygulaması, ekip çalışması ve iletişim konuları üzerine konuşulan, aslında karşılıklı öğrenmenin gerçekleştiği bir çalışma. Eğitmen olmak isteyen arkadaşlar bu konuda çağrı açıldığında başvuruyorlar ve kabul edilenler bir haftalık bir eğitimden geçiyor.

Peki Gençlik Haftası tam olarak ne ki siz alternatifini üretmeye kalkıştınız?
Bakanlar Kurulu’nun resmi kararıyla Gençlik Haftası; gençlerin sanatsal-kültürel ve sportif etkinliklerini aktif olarak sergilemelerini, toplumla bütünleşmelerini sağlamak amacıyla her yıl 15-21 Mayıs tarihleri arasında kutlanıyor, düzenleme komiteleri vali ve kaymakamlar tarafından belirleniyor. Ancak 19 Mayıs denilince maalesef zihinlerde oluşan görüntü pek hoş değil. Stadyumlara tıkılmış çeşitli hareketler yapan, kuleler oluşturan gençler. Oysa ki kimsenin aklına bu konuda gençlerin fikrini almak gelmiyor. Yasadaki Gençlik Haftası tanımı ile uygulamadaki arasında çok büyük farklar var ve yapılan etkinlikler sadece sportif bazda kalıyor. Bugüne kadar yapılan Gençlik Haftaları’nın faaliyet raporlarına bakıldığında farklı genç gruplarını dahil etmekte sıkıntı yaşandığı, ayrıca faaliyetlerde kültürel ve sanatsal aktivitelere yeterince yer verilmediği görülüyor.

Peki siz bu konuda tam olarak nasıl bir alternatif yarattınız?
“Alternatif” kelimesi zaman zaman farklı algılamalara sebep olabiliyor. “Neye ya da kime alternatif” diye bakılıyor. Biz sadece bir çözüm önerisi, bir seçenek sunuyoruz, yani kastımız mevcut olan uygulamayı kökten değiştirmek değil. Evet, muhalif bir duruşumuz var ama kesinlikle “19 Mayıslar mevcut şekilde kutlanılmasın, böyle kutlansın” demiyoruz. Sadece bu hafta ile ilgili ihtiyaçlarımız ve beklentilerimiz daha farklı. Gençlere bir şeylerin dayatılmasını istemiyoruz. 19 Mayısların kutlanma şekli ile alakalı bir sıkıntımız var. Stadyumlardan dışarı çıkmasını ve genç girişimle genç inisiyatifle gerçekleştirilmesini istiyoruz. Çünkü bu işin nesnesi değil öznesiyiz. “Madem gençlik haftası o zaman gençlerin öncülüğünde olsun” dedik ve adına da Alternatif Gençlik Haftası demeye karar verdik. Toplum gönüllüleri bu işin sahibi değil aslında başka sivil toplum kuruluşları ve devlet kurumları ile iş birliği içindeyiz.

Proje kapsamında neler yaptınız, önerileriniz sözde kalmaktan öteye geçti mi sence?
Sözde kalmasının önüne geçmek için gençlerin işine yarayabilecek bilgileri vermeye çalışan bir program oluşturmaya çalıştık, buna yönelik projeler oluşturduk. “Sosyal Haklar Kıraathanesi”, “naylon poşet kullanımının azaltılması” için bez torba kullanımına teşvik amaçlı yapılan atölyemiz ‘Hayatı Poşetleme’, geri dönüştürülebilir atıklar kullanılarak yaratıcı ve işlevsel eşyaların yapıldığı ‘Geri Dönüşüm Atölyesi’, kullanmadığımız eşyaların takas usulü ile kendi aramızda değişimlerini yapabileceğimiz ‘Takas Pazarı’ öne çıktı. Bunun yanı sıra gençlerin imkansızlıklarını ve haklarını konuştuğumuz ‘Genç Şehir’ ve ‘Genç Satranç’, ulaşabildiğimiz üniversitelerdeki kulüplerin ve sivil toplum kuruluşlarının yaptıkları etkinlikleri ve projeleri tanıtabilecekleri ‘STK Panayırı’, Alternatif Gençlik Haftası boyunca gençlerin nasıl bir dünya istediklerini dile getiren ‘Dilek Ağacı’, Gençlik hizmetleri veren kurumların izlendiği “Adrese Büyüteç” projesinin tanıtımı ve atölyesi gibi birçok çalışmaya imza attık.

Ya diğer şehirlerde neler yapıldı?
İstanbul ayağında bunları yaptık ama projenin uygulandığı diğer şehirlerde farklı etkinlikler de yapıldı. Bu konudaki gelişmeler www.alternatifgenclikhaftasi.org adresinden takip edilebilir. Bu arada AGEH ile bağlantılı olarak bahsetmek istediğim bir şey daha var. Toplumsal barışa vurgu yapmak için 18 Mayıs’ta eş zamanlı ulusal bir eylemimiz oldu. Yirmi üç farklı şehirde meydanlarda elimizde mumlarla barış işaretleri oluşturduk. İstanbul’da ise Kadıköy Meydanı’ndaydık.

Bunlar dışında uğraşıların var mı?
Aslında okul ve TOG zamanımın büyük bölümünü kaplıyor. Özellikle şu aralar bütün enerjimi Alternatif Gençlik Haftası’na ayırdım.

İletişim fakültesindesin, gelecekte ne yapmayı planlıyorsun?
Ülkenin eğitim sistemini ve gençlerin mecbur kaldıkları için bölüm seçmek zorunda kaldıklarını düşünürsek kendimi bu konuda şanslı hissediyorum. Çünkü istediğim bölümde okuyorum. Tabii sadece istediğin şeyi okumak yetmiyor. Medya sektörünün imkan ve şartlarını biliyorum. Gerçi pek çok sektör için geçerli bu durum. Mevcut kapasiteyi istihdam edebilecek alan yok. Maalesef bu konuda biraz karamsarım. Ama televizyon alanında çalışmak istiyorum. İşin yapım kısmı daha çok ilgimi çekiyor.

Ekleyin:: del.icio.us | Digg Facebook Google Myspace Yahoo