Bizim oralarda “Sen çok ballısın ağabeyciğim” diye bir söz vardır. Buradaki ‘bal’ kelimesi şans anlamına gelmektedir.

Semih Kaptanoğlu’nun Altın Ayı ödülü aldığı Bal filmiyle alakası yoktur. Bu açıklamayı yazımın başında özellikle belirtiyorum. Zira geçen senelerde Recep İvedik filmini eleştiren bir yazı yazmıştım.  Bu yazıyı yazdıktan sonra Google görseller bölümünde ismimi arattırdığınızda Recep İvedik’in hareket çeken fotoğrafı çıkmaya başladı. Böyle bir kazaya kurban gitmemek için bizzat altını çiziyorum.

Herneyse konumuza dönelim. Son iki senedir “Ne olmak isterdiniz?” sorusuna cevabım ya Rock Yıldızı oluyor ya da Orkestra Şefi. Geçenlerde televizyonda zap yapıyordum. Bir söyleşi programında Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası Onur Şefi Gürer Aykal konuktu. Kendi hayatını anlatıyordu.

Dünyanın en iyi müzik okullarını bitirmiş. İngiliz Oda Orkestrası gibi dünyanın en önemli orkestralarını yönetmiş. Efsane isimlerle birlikte çalışmış. Yıllarca Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrasını yönetmiş. Anlayacağınız müzik alanında gelinebilecek en üst noktaya gelmiş Gürer Aykal. Söyleşide bir sözü çok dikkatimi çekti: “Benim başarımda en büyük şansım babamdı. Babam Müzik Öğretmeniydi.” Bu sayede Diyarbakır’dan Kahramanmaraş’a birçok Anadolu şehrinde geçmiş çocukluğu. Anadolu’dan beslenmiş.

Gürer Aykal’ın babasının müzik öğretmeni olması aslında kulağa çok normal gelse de biraz düşündüğümüzde enteresan. Çocuklar seçtikleri mesleklerde ailelerinden etkileniyorlar. Ancak yeteneklerini geliştirme noktasında bana göre sadece bu bir kapı oluyor.

Başarıda şansın rolü tartışılan bir konu.  Bu başarılı adamlar şanslı insanlar mı? “Acaba talih onların yüzüne güldüğü için mi başarılılar” gibi sorular geliyor aklımıza. Şu bir gerçek ki başarı, doğru yerde doğru zamanda ve doğru insanlarla birlikte geliyor. Bu kadar değişkenin yer aldığı bir doğrular silsilesinde karşımıza şans çıkıyor.

Bana sorarsanız şans biraz da bizim tanımladığımız ölçüde yüzümüze gülüyor. Bize yardımcı olan uygun koşullara şans diyoruz.  Şanslı dediğimiz başarılı insanlar bunun farkına vardıkları için şansı elde ediyorlar. Halbuki şöyle bir anlayış var; “Şans sadece seçilmiş insanlara verilmiş Tanrı vergisi birşeydir.”

Burada başarıyı arzulayan insanın farkındalığı çok önemli bana göre. Nerede şansın yüzüne gülüp nerede gülmeyeceğini kestirmek gerekiyor. Bu da görmekle ilgili birşey sanırım. Bunu göremeyenler ise “Adam şanslı” deyip kestirip atıyor. Başarıya odaklanmış insanların çok değil biraz derinlerine indiğinizde kendi şanslarını kendilerinin yarattığını göreceksiniz.

Şu bir gerçek ki şans hazırlıklı olana gülüyor. Ezel’deki Ramiz Dayı’nın dediği gibi ‘mesele ballı ya da şanslı olmak değil mesele kapıları arayıp kendi şansını kendin yaratmak’. Teşekkürler Ramiz Dayı.

(Nurettin Özdoğan – 19.04.10)

Ekleyin:: del.icio.us | Digg Facebook Google Myspace Yahoo