Biliyorum. Sadece bu başlığı okuyup “Bi git Allah’ını seversen” diyenler olacaktır. Zira ben de öyle yapardım.

Ünlü iş dünyası dergisi Forbes, her yıl Forbes 500 listesi açıklar. Türkçesini söyleyeyim: “Dünyanın en zengin kişileri”. Derginin Türkiye ayağı da Forbes Türkiye de ülkedeki en zengin ilk 100 kişiyi belirledi. Bu tür listeler enteresan oluyor, zira bazen adını sanını hiç duymadığınız bir adam listenin başına yerleşebiliyor. Tersi de geçerli. “Bu adam bu listeye adını kazıtmış yahu” dediğiniz bir kişi bir bakmışınız gelecek yıl şatosundan değil de mütevazı apartman dairesinden listeye acı acı bakabiliyor.

Bu sene dünyanın en zengin adamı ünvanı Carlos Slim adlı Meksikalı bir amcanın olmuş. 54 milyar dolar serveti olan Carlos Amca, Bill Gates’i geçmiş.

“Nasıl bir duygudur acaba?” falan gibi klasik soruları es geçelim. Benim asıl merak ettiğim şey, 54 milyar dolar değil de 100 milyon doların olsa hayatında ne eksilir. Bir dolar milyarderi ile tanışırsam şayet ilk sorum bu olacak.  “Alacağın jet’in bir küçük modeline bakarsın” gibi cevapları kabul etmem tabii.

“Peki, nasıl zengin olunur?” sorusu dışında konuşmak bir anlamda ‘zenginin malı züğürdün çenesi’ durumlarını işaret ediyor. O zaman hafiften geçelim. Asıl sorumuza dönelim, “Nasıl zengin olunur?”

Matematik proplemi çözerek? İşte o çok zor. Hatta geçenlerde Grigory Perelman adında bir Rus, matematik dünyasının en zor proplemlerinden birini çözerek ispat etmiş. 1 milyon dolar ödül kazanmış ama adam Petersburg’da karafatmaların istila ettiği evinden açıklama yapmış: “Ödül mödül istemiyorum, ben alacağımı aldım.”

Kurumsal hayatta çalışarak mı? Büyük bir şirketin lider koltuğuna oturduğunuzda bol sıfırlı maaş ve şirket hissesi eline geçebilir. Ama her şeyin yolunda hatta mükemmel gitmesi ve 20-30 yıl geçmesi gerekir.

Çok zengin olmanın tek bir formülü var anladığım kadarıyla. O da kendi şirketini kurup çok başarılı işler çıkartmak. Her yüz bin girişimciden birine denk geliyor bu da. Araştırmalar öyle diyor.  

Kafanızda böyle birşey varsa bir yerden başlamak gerekiyor. Temel sorun da bu sanırım, biz gençler nereden başlayacağımızı bilmiyoruz. Üniversiteler de sağ olsun bu konuda çok yardımcı oluyorlar!

Hadi bir tüyo vereyim de bu yazılık misyonumu tamamlayayım. Startup Weekend adında etkinliği bir inceleyin. Özyeğin Üniversitesi ve Microsoft’un desteklediği bu etkinlikte 54 saat boyunca uyumadan etmeden fikirden şirketleşmeye geçen süreci yaşayacaksınız. Başvurular istanbul.startupweekend.org adresine.  

Sakıp Sabancı’nın bir sözüyle konuyu kapatalım. Zira önümüzdeki 99 yıl zenginlik konusunu bir daha açmayacağım. “Daha fazla para kazanmak hayatımda hiçbir değişikliğe yol açmayacak, paraya doydum. Doyamadığım bir şey varsa o da çalışmaktır.”
    
(Nurettin Özdoğan – 29.03.10)

Ekleyin:: del.icio.us | Digg Facebook Google Myspace Yahoo